Խրիմյան Հայրիկ

Խրիմյան Հայրիկը հասարակական-քաղաքական, մշակութային, կրթական և ազգային-ազատագրական շարժման գործիչ էր, 

Ամենայն հայոց կաթողիկոսը (Մկրտիչ Ա Վանեցի, 

1892–1907 թթ-ին): Ազգանվեր գործունեության համար 

ժողովուրդը նրան կոչել է Հայրիկ պատվանունով: 

Картинки по запросу xrimyan hayrik

 

Խրիմյան Հայրիկը (իսկական անուն-ազգանունը` Մկրտիչ Խրիմյան) ուսանել է Վասպուրականի Լիմ և Կտուց անապատների վանական դպրոցներում, 1842 թ-ին հաստատվել է Կոստանդնուպոլսում: 1854 թ-ին ձեռնադրվել է վարդապետ: 1855–56 թթ-ին հրատարակել է «Արծվի Վասպուրականի» ամսագիրը: 1856 թ-ի հունիսին, վերադառնալով Վան, ստանձնել է Վարագավանքի վանահայրությունը, որտեղ 1857 թ-ին հիմնադրել է հոգևոր ժառանգավորաց վարժարան, իսկ 1858 թ-ին վերսկսել «Արծվի Վասպուրականի» հանդեսի հրատարակությունը: 

Читать далее

Խրիմյան Հայրիկ Կենսագրություն

Похожее изображение

ԳԱՂԱՓԱՐԻ ԵՎ ԱԶԱՏՈԻԹՅԱՆ ՋԱՀԱԿԻՐԸ

Մկրտիչ Խրիմյանը պատմական այն դեմքերից է, որ իրենց ժամանակակիցների աչքում արդեն առանձնանում են հասարակ մահկանացուներից, դառնում խորհրդանիշ, օրինակ, ուղեցույց: Եվ հենց ժամանակակիցները նրան մեծարել են Հայոց Հայրիկ պատվանունով, արվեստագետները գծել են նրա դիմանկարը, բանաստեղծները փառաբանել են նրան որպես ճշմարտության անդուլ որոնողի, «գաղափարի և ազատության ջահակրի» (Սիամանթո):

Читать далее

Խրիմյան Հայրիկ.10 միտք

Картинки по запросу Խրիմյան Հայրիկ

«Մարդիկ հավասար ծնվում են, անհավասար ապրում, հավասար էլ մեռնում են»:
«Ներքին անհամերաշխությունը ավելի շատ է Հայրենիքը կորստյան մատնում, քան եկած թշնամին»:
«Մարդու ազնվության ամենափայլուն փաստը նրա մեծահոգությունն է և ոչ թե՝ ունեցած հարստությունը»:
«Նա է իսկական ազնիվ անձ, որ դեպի ժողովուրդը ունեցած սիրո մեջ է փնտրում յուր փառքը»:
«Տերը յուր իշխանական կահույքը դնելով երկնքում, ամբողջ տիեզերքը կառավարում է բնական և հավիտենական օրենքներով: Նրանք անքակտելի և անփոփոխ են, ոչ ոք չի կարող քանդել կամ փոխել նման աշխարհական կանոններ, որոնք մի ձեռքով գրվում են, իսկ մյուսով՝ ջնջվում»:
«Մի՞թե կարելի է մերձավորից խլած հացով կշտանալ: Ոչ, գողացված և ուժի զորությամբ ձեռք բերած հացը շուտ է վերջանում: Անհատնելի և արդար է այն հացը, որ ձեռք է բերվում ճակատի քրտինքով: Ով այս սկզբունքը ոտնատակ տալով է հաց ուտում, նա քանդում է Աստծու պատվիրանը»: