Վանգայի մասին 

Վանգա (բուլղար․՝ Ванга,հունվարի 311911, Ստրումիցա,Strumica MunicipalityՄակեդոնիայի Հանրապետություն օգոստոսի 111996, Սոֆիա,Բուլղարիա)՝ ծննդյան անունըՎանգելիյա Պանևա Դիմիտրովա(Вангелия Пандева Димитрова) (ամուսնությունից հետո՝ Վանգելիյա Գուշերովա (Вангелия Гущерова)), կույր բուլղարացի գուշակ։ Նա իր կյանքի մեծ մասն անցկացրել էԲուլղարիայի, Հունաստանի ևՄակեդոնիայի Հանրապետությանսահմանին գտնվող Պետրիչգյուղում։ Կյանքի վերջին 20 տարիներին գուշակն այցելուներին ընդունել է Ռուպիտեում։

Читать далее

Реклама

Глупец

Белокурый мальчонка вприпрыжку бежал рядом с молодой женщиной, всё пытаясь ухватиться за её руку. Та же только одёргивала её, бормоча про себя:

— И где ты только взялся на мою голову? Родился, чтобы мешать мне жить.

— Мама, а когда мы вернёмся, ты прочитаешь мне сказку о кузнечике?

— Бедный мальчишка, — сокрушались окружающие, — глупенький не знает, что она ведёт его в детдом.

Читать далее

Ինչ է նովելը

Նովելը փոքրածավալ, արձակ ստեղծագործություն է: Ծավալով ու բնույթով շատ մոտ է պատմվածքին, հաճախ նույնիսկ դժվար է լինում դրանք իրարից տարբերելը, բայց տարբերություններ կան:

Նովելի հիմքում սովորաբար ընկած է լինում առօրյա փորձի տեսակետից անհավանական, երբեմն անեկդոտանման որևէ պատմություն, որի մեջ  գրողը խտացնում է անսպասելի բովանդակություն:Նովելում գործողությունները զարգանում են արագ ու սրընթաց: Հեղինակը խուսափում է ընդարձակ նկարագրություններից, մի կողմ է թողնում պատմության մանրամասները՝ ծանրանալով միայն հանգուցային պահերի վրա:

Նովելիի փոքր ծավալը արտակարգ հագեցած է հերոսների ներաշխարհի հոգեբանական վերլուծություններով: Դա գրողից պահանջում է արտահայտչական հատուկ հնարանքներ, հատուկ լեզու: Նովելագրի խոսքը սեղմ է, բառերը ընտրովի են, դարձվածքներն այնքան խիտ են, որ հաճախ թևավոր խոսքի նշանակություն ունեն:

Գի Դը Մոպասան, «Մենություն» նովելը

Մի ճաշկերույթից հետո էր… Չափազանց զվարթ էինք: Ներկաներից մեկը` մի հին ընկեր, ինձ ասաց.

– Չէ՞իր ցանկանա քայլել Ելիսեյան դաշտերն ի վեր:
Ու մենք, ահա, մեկնեցինք տերևներով հազիվ զգեստավորված ծառերի տակով` հանդարտ քայլերով շարունակելով երկար զբոսանքը: Փարիզյան անորոշ ու տևական աղմուկից բացի ոչ մի ուրիշ ձայն չկար: Մի զովաբեր քամի փչում էր մեր դեմքին, աստղաշղթան ոսկեփոշի էր սփռում խավար երկնքում:

Читать далее

Գրիգոր Զոհրապ, «Այրին»

Գիշեր էր, նոյեմբերի տրտում ու խոնավ գիշեր, որուն մթությանը մեջ ընկղմված էր Փերայի Մեծ Փողոցը իր քարաշեն ու բազմահարկ ապարանքներովը։ Փոշիի պես բարակ ու ասեղի պես սուր անձրև մը կու գար ու կը լվար ամայի և թափուր քարահատակը։

Читать далее

Նար-Դոս, «Սև փողերի տոկոսը»

Նոր էր մթնել, որ պառավ Մարանը պատրաստվեց քնելու, թեև գիտեր, որ մինչև կեսգիշեր շուռումուռ պիտի գար անկողնում լվաներից և պառավական անքնությունից։ Դեռ բավական լույս էր, որ գցել էր տեղաշորը։ Միշտ այդպես էր անում, որ գիշերվա մթան մեջ նեղություն չտա իրեն։ Նավթ չուներ, որ վառեր։

Читать далее

Օշոյի մտքերը

Картинки по запросу Օշո

Մարտի 1

Աշխարհը տանջվում է, քանի որ մարդկության պատմության ընթացքում մենք առաջին անգամ կորցրել ենք Աստծո հետքերը: Ոչ ոք և երբեք այնպես չի տառապել, ինչպես մենք: Անցյալում մարդիկ շատ աղքատ են եղել, մարդիկ քաղցած էին մնում, սակայն երբեք նրանք հոգեպես այսքան աղքատ չեն եղել: Մարդիկ երբեք հոգևոր առումով այնպես քաղցած չեն եղել, ինչպես այսօր: Իմ աշխատանքը կայանում է նրանում, որ վերադարձնեմ ձեզ Աստծո ընկալումը:
Քանի դեռ մարդը կրկին չի արմատավորվել Աստծո մեջ, նա ապագա չի ունենա:

Читать далее